پرسید: او چه می گوید؟

اورسلا پاسخ داد: خیلی غمگین است، زیرا فکر می کند تو داری می میری.

سرهنگ با لبخند به او گفت: به او بگو انسان زمانی که باید بمیرد نمی میرد، بلکه زمانی که بتواند می میرد.

گابریل گارسیا مارکز - صد سال تنهایی فصل 12 صفحه 291

می دانی حال خوب داشتن یعنی چه؟ یک احساس پاک و جامی لبریز از معنویت ناب.

این حال الان من است پس از سفری خوب به یکی از مقدس ترین مکان های روی زمین.

جایی که همیشه آرزوی دیدارش را داشتم: کربلا، نجف، سامراء، کاظمین، مسجد کوفه، مسجد سهله، وادی السلام و ...

جایی که پاک ترین و برگزیده ترین مخلوقات خداوند قدم در آنجا نهاده اند و در آنجا آرمیده اند.

سرزمین پیامبران الهی، امامان معصوم و صالحان و عرفا.

سرزمین آدم و نوح و ابراهیم و ادریس و هود و صالح و خضر

سرزمین مولایم علی، مقتدایم حسین و فرزندان پاکش و الگویم ابوالفضل.

هنوز هم انگار صدای نجواها را می شنوی. زمزمه هایی از جنس خدا. فریاد هیهات من الذله! و هل من ناصر ینصرنی؟

جایی که احساس می کنی انسانی دیگر می شوی. انسانی که لیاقت خلیفة الهی را دارد.

و من چقدر خدای  بزرگ و دوست داشتنی دارم. همیشه در اوج لحظه ای که انتظارش را نداری غافلگیرت می کند.

خستگی سفر که هنوز در وجودم است ارزشش را داشت. و چه خستگی شیرینی.

در این حال خوب برای خیلی ها دعا کردم برای خیلی هایی که شاید ندانند برایشان از صمیم قلب دعا کردم. و خداوند بهتر از هر کسی صلاح بندگانش را می داند.

و دعا برای فرج مولایم امام زمان (عج) لحظه ای از خاطرم محو نمی شد.

این حال خوب باید پایدار بماند. خدایا تو خود همتی کن.

سلام به همه دوستان

در این زمان که دعوت پروردگار رب العالمین به سرزمین مدینه منوره و مکه معظمه ٬شامل حال این حقیر شده بر خود واجب می دانم از کلیه دوستان و خوانندگان این وبلاگ٬ چه کسانیکه حقیر را می شناسند و چه دوستانی که نمی شناسند خداحافظی کرده و حلالیت  بطلبم.

باشد که در آن مکان مقدس نایب الزیاره شما باشم.

به آنان که بهار را دوست دارند بگو٬ پاییز هم بهاری بود که عاشق شد.

آخرین برگ افتاد از درخت اسفند

بر سر سفره ی صبح

تپشی سرخ در آن پیله ی لبریز از آب

لکنت ثانیه ها

گوش کن...

فروردین!